FAREWELL | Kunsthalle Athena

Εξαιρετικό το concept και αναμφισβήτητα ιδανικός ο χώρος της Kunsthalle Athena για ένα σπονδυλωτό θέαμα αυτού του είδους, αν και λόγω υπερβολικής κίνησης στους διαδρόμους της γκαλλερί έχω την αίσθηση ότι δεν έδωσα αρκετή σημασία σε κάποιες απ’τις performances.

Μου άρεσαν όλες πολύ, αλλά θα σταθώ λίγο σ’αυτήν του εικαστικού Παντελή Μάκκα με την ηθοποιό Θεοδώρα Τζήμου που με τον τρόπο επικοινωνίας θεατή-εκθέματος με έφερε πολλά χρόνια πίσω, όταν διάβασα το πρώτο μου βιβλίο του  Nicholas Serota -”Εμπειρία ή ερμηνεία: Το δίλημμα των μουσείων μοντέρνας τέχνης”- που περιέγραφε αυτήν ακριβώς την εμπειρία, το “να κοιτάς μέσα από μια τρύπα”. Ήταν η πρώτη φορα που συνειδητοποίησα πόσο δυνατές εμπειρίες μπορούν να προσφέρουν τα χωρικά στοιχεία κάθε κλίμακας σε έναν εκθεσιακό χώρο, και ταυτόχρονα πόσο τα μουσεία με την κλασικη τους μορφή και έννοια δεν επιτρέπουν στον επισκέπτη να νιώσει και να οικειοποιηθεί οτιδήποτε.

Είναι πολύ μικρή και ταυτόχρονα τεράστια η απόσταση ανάμεσα στο να δημιουργήσει κανείς μια μουσειακή εμπειρία κάνοντας το θεατή συμμέτοχο (στο βαθμό βέβαια που το ίδιο το έκθεμα επιτρέπει εναλλακτικές αναγνώσεις ή θεάσεις), και στο να τοποθετήσει τα εκθέματα στο χώρο, στήνοντας “άλλη μια έκθεση”. Είναι σημαντικό να αναγκαστεί αυτός που μπαίνει στο χώρο έστω και για ένα σύντομο πέρασμα να δημιουργήσει τη δική του προσωπική ανάμνηση από τη χρήση του χώρου της έκθεσης· να ακολουθήσει κατά το δυνατον το δικό του σενάριο κίνησης, να αισθανθεί ότι βλέπει τα πράγματα με τρόπο μοναδικό με αποτέλεσμα να υποκινηθούν και οι δικές του προσωπικές σκέψεις πάνω στα εκθέματα.

Έχω δεί σε αρκετές εκθέσεις ανά τον κόσμο παρόμοιες ποιότητες ουσιαστικής συμμετοχής του κοινού αλλά είναι απρόσμενα συγκινητικό κάθε φορά να βλέπεις το χώρο να λειτουργεί και να σε βάζει σε λειτουργία. Δυστυχώς δεν είχα καλή camera μαζί μου, αλλά κάτι έβγαλα…ίσως ο πιο εύληπτος αποχαιρετισμός-στα όρια του κανιβαλισμού-αλλά τόσο ουσιαστικός και διαδραστικός ταυτόχροναάλλη μια απ’ τις εμμονές μου, η κίνηση στο χώρο, ή μάλλον “το να γίνεσαι ένα με το χώρο”

Advertisement